14 Kasım 2018 Çarşamba
Bize Ulaşın
Künye
Lüleburgaz
Kırklareli
Edirne
Tekirdağ
Spor
Güncel Gündem
Resmi İlanlar
YAZARLAR
» son dakika haberler
Lüleburgaz 7°C
Çok Bulutlu
YAZAR DETAYI
Ahmet GÜDÜCÜOĞLU
Karıncanın yükü
Yazı Tarihi: 03 Kasım 2018 Cumartesi 09:11

Karıncalar bir ağacın dallarındaki bütün yaprakları bir gecede koparıp yuvalarına taşıyabiliyorlar. Bununla da kalmayıp, o taşıdıkları yaprakları mayalayıp mantar üretiyorlar. Bu güzel ve örnek alınacak canlılar için ilgimi çeken bilgiler toplamaya, araştırma yapmaya başladım. Karıncalar ağaç yapraklarını yuvalarına taşıyorlardı. Bu günlük hayatta da sıkça karşılaştığım bir durum olmasına rağmen hiç bu kadar dikkatimi çekmemişti. Zira yaprak taşıyan bir karıncayı takip edip, yaptıklarını gözlemlememiştim. Çocukluğumdan beri karıncaların müthiş bir organizasyon ile yaptıkları o yaprak taşıma işini gördüğüm halde merak etmemiştim. Araştırmalar sonucunda elde ettiğim bilgiler oldukça dikkat çekiciydi. Karıncalar organize bir şekilde yaprak taşıyorlardı. Bir gurup karınca ağaçta görevliydi. Çünkü bu karınca gurubunun yaprak kesebilen, çinko kaplı makasları vardı. Onlar sadece yaprakları kesmekle görevliydiler. Bir diğer grup ise kesilen yaprakları yuvaya taşımakla görevliydi. Bu gurup birlikte çalışan ikili karıncalardan oluşuyordu. İki karıncadan biri yaprağı dik bir şekilde sırtlıyor, diğeri ise yaprağın üstüne çıkarak yukardan gelebilecek saldırılara karşı onu koruyordu. Yani bir karınca kendi vücut ağırlığının birkaç katı olan yaprağı taşımanın yanı sıra, ortalama ağırlığı kendisi kadar olan arkadaşını da taşıyabiliyordu.  Ve sayıları çok fazla olmasına rağmen, çalışma boyunca birbirleri ile hiç çarpışmamaları takdir edilecek yönleriydi. Yollarına her hangi bir şey düştüğünde ise yol yardımında görevli karıncalar anında olay yerine gelir ve yolu kullanılır hale getiriyorlardı. Yapraklar yuvanın içine ulaştığında ise onları orda bekleyen öğütücü karıncalar vardı. Bu karınca gurubu öğütücülerden sonraki gurup ise öğütülmüş yaprakları mayalamakla yükümlü gruptu.

  Araştırdıkça karıncaların bu çalışma düzenine hayran kalmamak mümkün değildi. Biri diğerinin emrinde çalışmazdı ya da biri diğerinin patronu değildi. Her kes harcayabildiği kadar emek harcıyordu. Hiç biri çalışma gücünün bir kısmını gizlemiyordu ve kaytarmıyordu. Herkes var gücüyle çalışıyordu. Emeklerinin karşılığı olan ürünü de,  işi paylaştıkları gibi paylaşıyorlardı. Milyonlarca karınca hep beraber bir yuvada yaşıyorlardı.      

  Şimdi doğadaki diğer canlılara bakalım. Benzer gayret, emek ve süreklilikle çalışan birde arılar var. Ve geriye kalan hayvanlardan çoğunda ise bir av geleneği vardır. Biri diğerinin avıdır. Bedri Rahmi Eyüboğlu dizelerinde hayvanların birlikteliğini, çalışkanlığını, paylaşımcılığını buna karşın insanların birbirine karşı olumsuz tutumlarını çok güzel anlatır:

Bu canım dünyanın orta yerinde 
Hayvanlar kadar bağlanamamışız birbirimize 
Yalan mı? Gözünü sevdiğim karıncalar 
İşte: Hamsiler sürü sürü 
Arılar bölük bölük geçer 
Leylekler tabur tabur 

Ya bizler? Eşref-i mahlûkat!  
Boğazımıza kadar kendi murdar karanlığımıza gömülmüşüz 
Bizler bölük bölük, bizler tabur tabur 
Bizler sürü sepet 
Yalnız birbirimizi öldürmüşüz
  Biz insanlar için ise gücümüzün yettiği birçok hayvan bizim için birer avdır. İnsanlık kendini dünyanın en üstün, saygı değer varlığı olarak kabul eder. İnsan olmanın gerekleri yerine getirildiğinde bu şüphesiz böyledir. Ama çoğu zaman bu gereklerin yanından bile geçemiyoruz. Örneğin, sadece beynimiz birkaç milyon karınca ağırlığında ama karıncalar kadar birbirimize karşı saygılı olamıyoruz. Karıncalarınki kadar iyi işleyen bir düzenimiz yok. Hep birbirimizin sırtından geçinmeye çalışırız ve buna kurnaz olmak, zeki olmak deriz. Oysa zeki olmak demek üretebilmektir, harcamak, tüketmek değildir. Var olmak, kendini bir işe yarar hissetmektir, tembellik yapmamaktır. İnsanın yaşamından ve yediğinden zevk alması da paylaşmasıyla doğru orantılıdır. Karıncalar bu yüzden kendi arlarında savaşmıyorlar ve yüz yıllardır durmadan çalışmaktan hiç yorulmuyorlar. Karıncaların yaşamından örnek alacağımız çok dersler var.

Bu yazı 344 defa okunmuştur.
YORUMLAR
DİĞER YAZILARI
» Hayvan Hakları
» Güzelliğin Adı İğneada
» Karıncanın yükü
» Yaşamı Anlatabilmek
» Kendin için
» İyilik ve tebessüm
» Yaşlılıklar
» Eski Mutluluklar
» Görkemli Zeytin Ağacı 
» Çocuklardaki  Sevgi
Yazarın tüm yazıları >>>
E-Gazete
Yazarlar
Anket
Hava Durumu
Facebook
Twitter