23 Mart 2019 Cumartesi
Bize Ulaşın
Künye
Lüleburgaz
Kırklareli
Edirne
Tekirdağ
Spor
Güncel Gündem
Resmi İlanlar
YAZARLAR
» son dakika haberler
Lüleburgaz 0°C
YAZAR DETAYI
Ahmet GÜDÜCÜOĞLU
Necati Hocam
Yazı Tarihi: 25 Şubat 2019 Pazartesi 09:14

Bazı insanlar vardır beraber olduğunuz ortamlarda içiniz ısınır, O geldiğinde neşeniz, yaşama daha bir sıcak bakmanız artar. O kişiyle birlikte olduğunuzda karamsarlığınız kaybolur, bahar coşkusu gibi bir sevinç kaplar yüreğinizi. Eskilerin dediği gibi sizi neşelendiren, mutluluk dağıtan insanların peşinden ayrılmayın ön görüsüyle Necati Kayhan Hocamı hep sevdim, peşinden ayrılmamaya çalıştım. 60 yılların naifliğinde, sevecen çocukluğumun örnek aldığı Abimin sevgili arkadaşıydı. Şimdiki Yenice Benzinliğinin tam karşısında eskiden yer alan Han’ın sabiydi Babası. Sen kimsin diye sorduklarında Hancı Murtaza’nın oğluyum derdi kendine has yorumuyla. Zamanının en iyi futbolcularındandı. Yeşilovada, Kara gücünde futbolunu sürdürdü. Sonra kurulan Lüleburgazspor’da sporcu olarak birçok başarılara imza attı.

Ayni yaşta olan Yaşar Abim ile yaptıkları gazete satıcılığını hiç unutamam. Şimdiki Zübeyde Hanım Parkı’nın olduğu yerde bulunan Gazeteci Necmi Abi’den aldıkları gazeteleri koydukları karton askılıktan yaptıkları gazeteyi en hızlı kim çeker yarışlarını nemli bir hüzünle hatıra sandığımda saklarım. Daha sonra iyi bir eğitimci oldu. Birçok öğrenci yetiştirdi. Fakat hala şimdi olduğu gibi yüreği her zaman Lüleburgazspor sevgisi ile dolu idi. Alt yapılardan başlayıp bir sürü genç arkadaşımızı Takımıza ve Türk Futboluna kazandırdı. Rahmetli Sabri Hocayla birlikte Fenerbahçe ve Beşiktaş’ı kupadan elediğimiz Takımımızın teknik sorumlularıydılar. Hala geçilemeyen bu başarı, iki Hocamızın en güzel madalyalarıdır.

 Kimsenin kimseye vakti olmayan bir zamanda, düşünmeden tereddüt etmeden gidebileceği bir yakını olmalı insanın. “Ah, kimsenin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya…” demişti Gülten Akın. Bu düşünce içerisinde danışılacak, paylaşılacak bir derdin olduğunda çekinmeden sığınılacak bir liman olmuştur Necati Hocam. Mizahi yönünün büyüklüğü ile birlikte toplumu kucaklaması, herkesi gülümseyerek selamlaması bizlere gittikçe uzaklaştığımız değerlerin yüceliğini hatırlatıyor. Her sabah çok sevdiği esnaf arkadaşlarını ziyaret etmesi, ederken de sohbetleriyle etrafa neşe kıvılcımlarını yayması, insanları mutlu etmesi özenilecek bir davranış biçimidir.

  Hep neşeli görmeye alıştığımız Hocam’ı mütevazı kişiliği, özgüveni ve dolu insan sevgisi ile tanıyoruz. Tüm insanları seven, kucaklayan, küçümsemeyen ve kibir soğukluğunu asla limanına sokmayan birisidir. Çoğumuz kibir denizinde boğulmuşuz da haberimiz yok. Değirmenimiz susmuş, unumuz bitmiş. Fırınlarımız da kararmış, kalplerimiz gibi. Hocam böyle bir kibir denizinde hiç boğulmadı. Herkese yardımcı olmaya çalıştı. Lüleburgazspor’da sporculuğundan sonra antrenörlük ve yöneticilik yaptı. Deplasman maçlarının birine giderken yolda trafik kazası geçirdi, ayağını kırdı, fakat kimsenin kalbini kırmadı. Spor Kulübü veya çeşitli derneklerin yaptıkları gecelerde, bu etkinliklerin sunuculuğunu yaptı. Profesyonel sunucu gibi elinden mikrofonu bırakmadan gece bitene kadar koşuşturdu. Kasabamızda bir çok amatör takımı çalıştırdı. Gençlere spor sevgisini aşılamaya gayret gösterdi. En son Özerspor takımını on üç yıl gibi bir süre çalıştırdı. Zorluklardan yılmadı, gençleri spor yoluyla eğitmeye çalıştı. Rahmetli Özer Kardeşim ve Bahattin Başkanın gayretleriyle çok başarılı bir spor kulübü çalışması ortaya koydular.

  O Şehrimizin hafızasına hep sahip çıktı. İlk Lüleburgazspor fotoğraf sergisini O açtı. Eski sporcuların bir araya gelmesini, özlem gidermelerini sağladı. Bunları yaparken sadece sevgiyi, saygıyı paylaşmayı amaç edindi. Bir eğitimcide olması gerek kitap okuma alışkanlığını devamlı geliştirdi. Yaşadıklarını, düşüncelerini mizahı bir yaklaşımla yerel gazetelerimizde paylaştı. Bir dönem Hocam, Metin Abim ve benim paylaştığımız radyo spor programlarındaki neşeli sohbeti hala unutamam. Dediğim gibi Necati Hocam bizden farklıydı, insanları sevmesiyle, sevgiyipaylaşmasıyla, gülen ve güldüren yüzüyle. Küçük basit şeylerle kolayca kederlendiğimiz yaşamımızda, bizlerin yaşamı sevdirecek, geldiğinde bir ışık gibi yüreğimizi aydınlatacak Hocam gibi insanlara ihtiyacımız var. Eskiden sadece kışların soğuk olduğu günlerden insanların, kalplerin soğuk olduğu günlere geldik. Kalbimi her daim ısıtan, mutluluk dağıtan Necati Hocamı tanıdığım için çok şanslıyım.
 

Bu yazı 394 defa okunmuştur.
YORUMLAR
DİĞER YAZILARI
» Yalnızca insan kalabilmek
» Çanakkale Destanı
» Kendine Fazla Güvenmek
» Kendimizi Değiştirebilmek
» Konuşma Biçimlerimiz
» Necati Hocam
» Engellerimiz
» Her çocuk özeldir
» FUTBOL ENDÜSTRİSİ
» İşin Sırrı
Yazarın tüm yazıları >>>
E-Gazete
Yazarlar
Anket
Hava Durumu
Facebook
Twitter