17 Eylül 2019 Salı
Bize Ulaşın
Künye
Lüleburgaz
Kırklareli
Edirne
Tekirdağ
Spor
Güncel Gündem
Resmi İlanlar
YAZARLAR
» son dakika haberler
Lüleburgaz 0°C
YAZAR DETAYI
Necati KAYHAN
1971-1972
Yazı Tarihi: 28 Haziran 2019 Cuma 07:28

Lüleburgazspor 3. Lig’de şampiyon olmuş ve son maçı oynamak için Allah rahmet etsin Muzaffer İlban’ın otobüsü ile Muğla’ya hareket etmişti.

Şampiyonluğu garanti altına aldığımız için son maça yedeklerden oluşan bir kadro ile yola koyulmuştuk.

Eşim iki-üç gün içinde doğum yapacağı için Lüleburgazsporlu yöneticilere durumu izah etmiştim ama “İle de sen geleceksin” denince ve zaten kadronun şampiyon olan kadrosundan da eksikler olunca benim mutlaka gitmem gerekiyordu.

Tabii fazlaca itiraz da edememiş, maça gitmeyi kabul etmiştim.

Alpay Hoca başımızda, eksik bir kadro ile yola koyulduk.

Gırgır, şamata, şakalar, fıkralar derken İzmir’e geldik.

Futbolcular ille de Çeşme’ye gitmek istiyorlar.

Yöneticiler ‘Tamam’ deyince Çeşme’ye vardık. Denizi görünce bizim futbolcular elbiselerle denize atladılar.

Eh boru değil! Şampiyonluğu kazanmış futbolcular da fırsat bu fırsat deyip iyice işin suyunu çıkardılar.

Daha sonra Marmaris’ e gidelim orayı da görelim dediler futbolcu arkadaşlarım.

Marmaris yolu o zaman uçurumlarla dolu. İşte bir anda araba sağa kırarken ön iki tekerlek uçurumun tam ucunda frenle durdu.

Muzaffer ağabey tüm arkadaşlara;

-Arka kapıdan inin, acele etmeyin, arabanın içinde sakın koşmayın dedi.

Tüm futbolcular yavaş yavaş arabadan indik. İçeride yalnız Muzaffer İlban şoförümüz kalmıştı. Bizler arabanın uçuruma yuvarlanacağını beklerken Muzaffer ağabey soğukkanlılığıyla arabayı geriye doğru çekti ve arabayı yolun tam ortasına kadar geri geri gelerek ‘Hadi atlayın bakalım arabaya’ deyince bindik.

Marmaris’e geldik… O zamanlar bugünkü gibi aranan deniz kasabası değildi. Neyse, küçük bir motor ile denizde bir tur attık ve Muğla’ya hareket ettik. Muğla o zaman Türkiye’nin en küçük illerinden biri. Cazibesi de yok.

Tabii yenildik.

Pazartesi sabah Lüleburgaz’a vardık, eşimin doğum sancısı tuttu ve onu derhal Çorlu Devlet Hastanesi’ne götürdüm. Bir gece daha geç kalsam belki doğumda çok kötü şeyler olabilirdi.

Peki ben bunları neden yazdım?

5-6 gün oldu geleli Muğla Fethiye’den. 1971-1972 yılında yaşadığım olayı bu sefer 2019 yılında tekrar mı yaşayacağım acaba diye geçirdim içimden.

Gerçi Fethiye’ye uçak ile gidip gelmiştim. Bir defa da gece gittiğim için Marmaris yolu için gözlemim olamadı.

Şimdi Sezar’ın hakkını Sezar’a vermek gerekiyorsa, hareket yerimiz olan Fethiye’den akşamüstü saat 16:00’da otobüse bindik ve gündüz gözü ile ilk defa 1971-1972 yılı ile 2019 yılının yollarını kıyaslama fırsatını buldum.

İnanın dağlar kadar fark var. Lüleburgaz’dan Çanakkale’ye, Çanakkale’den Fethiye’ye kadar üç gidiş üç geliş asfalt yolda rahat rahat gittik geldik.

Şükürler edelim Yüce Rabbimize. Böyle her şeyi bol, fevkalade ovaları, yaylaları, nehirleri, çayları, ormanları, çeşitli meyveleri, dağın doruk noktasında milyarlarca zeytin ağacı.

Yol boyunca geçtiğimiz iller, ilçeler, köyler yapı ve düzen bakımından  üzerine koymuş da koymuş.

İnanın Türk Milleti cennette yaşıyor. O dağları delip binlerce metre tünel yapan, dağlara makinelerle şekil veren akıl, çalışma ve azim bir arada.

Yüce milletim, oturun kalkın şükür edin halimize.

O portakal, mandalina, greyfurt, limon gibi ağaçları da görünce; Yarabbim hamdolsun diye dualar ettim.

Ve Mustafa Kemal Atatürk’ün nasıl bir devlet adamı olduğuna bir kez daha şahit oldum.

 

 

Bu yazı 602 defa okunmuştur.
YORUMLAR
DİĞER YAZILARI
» GAZİNİN KAĞNILARI
» BÜYÜKKARIŞTIRANSPOR LİGLERDEN ÇEKİLDİ
» BRİÇÇİLER BAŞINIZ SAĞOLSUN
» DÜĞÜN ALAYLARI
» VETERAN TAKIMIMIZ ROMANYA’DA
» İNSAN OL
» SAYGIDEĞER OKURLARIM (2)
» SAYGI DEĞER OKURLARIM
» ŞAPKA DEVRİMİ’NİN 94.YILI
»
Yazarın tüm yazıları >>>
E-Gazete
Yazarlar
Anket
Hava Durumu
Facebook
Twitter