14 Temmuz 2020 Salı
Bize Ulaşın
Künye
Lüleburgaz
Kırklareli
Edirne
Tekirdağ
Spor
Güncel Gündem
Resmi İlanlar
YAZARLAR
» son dakika haberler
Lüleburgaz 0°C
YAZAR DETAYI
Ahmet GÜDÜCÜOĞLU
ESKİDEN MEKTUPLAR VARDI
Yazı Tarihi: 11 Haziran 2020 Perşembe 07:01

 Eskiden mektuplar vardı yazılan. Özlemle, heyecanla, bin bir umutla beklenen. Dostlukların, sevgilerin, ulaşamamanın hüznünün yansıtıldığı, hasret kokan mektuplar. Şimdi sadece özlem den öte bir anlam ifade etmiyor gibi. Postacıların heyecan ve sevinç karışımı duygularla beklenildiği, el yazısıyla yazılmış hasret, kavuşma umudunu anlatan kâğıtlardı. Mektup yazmak emek gerektiriyordu. Kâğıda düşüncelerini dökeceksin, sonra zarf alıp posta haneye yollanıp pulu yapıştırdıktan sonra göndereceksin. Buna rağmen severek yapılıyordu bu işler. En güzel yönü ise zarftan çıkan kâğıtta her yazılanlar, bir sevenin, dostun dokunuşunu, bir arkadaşın yüreğini anlatıyordu.

 Eskidendi postacılar vardı. Hatırlıyorum da postacılar uğradığında mahalleye herkes postacıya bakar, acaba bana da gelen mektup var mı diye beklerdi. Asker mektupları müjde ile verilirken analara, eşlere daha bir anlam taşırdı. Eskiden sevgililer bir birlerine verilmiş şiirler, sözler yollarlardı. Gelinlik kızlar mektuplarını aile korkusundan çeyizlerinde saklarlardı. Postacıların yerini e-postalar aldı günümüzde. Artık sevenlerde sevdiğine mektup yerine, sağdan soldan buldukları şiirleri, yazıları yolluyor. Günümüz postacıları mahalleye girdiğinde o eski acaba bana da mektup var mı diyen sevinçli gözlerle karşılamaz oldu mahalle sakinleri! Şimdiki postacılar mektup ve kartpostal yerine artık fatura, tebligat getiriyor. İşte bu yüzden çokta bir anlam taşıdıkları söylenemez. Farkında mısınız geçmişimize dair güzel olan ne varsa siliniyor bir, bir! Kar, kış, çamur, soğuk demeden bizlere ulaştırırken mektupları, kartpostalları postacı amcalarımıza bir teşekkürü çok gördü kimilerimiz! Postacılarımızda sanal olsun ne olacak ki! Aşklar, sevgiler bile sanal olmuşken postacılarımız sanal olmuş çok mu? Belki bu bayram değil ama gelecekteki bayramlarda netten kutlanır, el öpme animasyonları yollanır.

Eskilerden ne güzel dizelerdi

“Bak postacı geliyor
Selam veriyor
Herkes ona bakıyor
Merak ediyor
Postacı sana
Pek sevinçli haberler
Getirdin bana”
 Şimdi ise postadan daha çok ödemeler, faturalar geliyor ve eskisi gibi beklenmiyor artık postacılar. Şimdi mailler var, cep telefonları var. İletişim çok kolaylaştı. Zahmetli olan mektup yazılmıyor, maillerde de eskilerin büyüleyici sözcükleri yer almıyor. Ayrıca cep telefonları, mailler nasılsın sorusunun yerine, daha çok iş için aranıyor. Hayat tablosuna baktığımızda maalesef eski dostlukların kaybolduğunu görüyoruz.

Herkes yaşamın zorluklarına dalmış, arkadaşlıkları unutmuş. Daha çok kazanma hırsı, tüm güzel duyguları yok etmiş. Kişisel çıkarlar, her şeyin önüne geçmiş. Eski dostluklar, eski fotoğraflar gibi sadece duvarda asılı kalmış. Mektuplar insanların güzel duygularını, sevgi saygılarını, teselliyi ifade ettikleri bir mutluluk eserleriydi. Yazılan iki satır bazen insanları hayata bağlamış, bazen ulaşılmaza ulaştırmış.

 Artık mektuplara insan eli değmiyor. İnsan sesi yok "nasılsın"lar da, insan dokunuşu yok "selamlar"da. Zarfların içine her türlü dosya giriyor, ama insan girmiyor. Harflerin üstüne gözyaşı damlamıyor, zarflar tükürükle yapıştırılmıyor. Artık muhabbetlere insan eli değmiyor. Uzaktan endişe ediliyor sıkıntılara, hastalıklara mesafelice "geçmiş olsun" deniliyor. Sevinçlere karşı balkondan seviniliyor. Samimiyetler soğuk, soğukluklar buz gibi oluyor artık. Gülümseme yüzeyden, acılar kalbin derinliklerinden gelmiyor. Artık yardımlara insan eli değmiyor. Paralar hesaplara EFT ile geçiyor. Domates dokunulmadan seçiliyor, parfüm koklamadan alınıyor. "Annene sor, değilse değiştiririz" demiyor kasadaki amca. Bilgiye insan eli değmiyor. Yazıp arattırıyorsun istediğin kelimeyi. Kütüphaneye dalıp, kitapların arasına gömülmüyorsun. Yazmak için tükenmez kalem aramıyorsun. Önce kopyalıyorsun, sonra yapıştırıyor. Yerinden bile kalkmıyorsun. Bir anda öğrenip, bir anda unutuveriyorsun.

Sevgiye insan eli değmiyor. Sıkıca kucaklaşıp vedalaşamıyor dostlar.

Arkasından su bile dökülemiyor gidenlerin. En derin sevgi mesajları bile insan kokmuyor artık. İnsan ısısı hissedilmiyor artık, kalp kırıklıklarının göğüs boşluğunda meydana getirdiği hasarlarda. Artık insan eli değmiyor, insan eline.

 

Bu yazı 876 defa okunmuştur.
YORUMLAR
DİĞER YAZILARI
» ŞANSIMIZ
» BİSİKLETLER
» MUTLU OLMAK
» SU VE YAŞAMIN GELECEĞİ
» SAİT FAİK
» TATİLDE OKUMAK
» SIFIRIN ÖNÜNDEKİ BİR
» ESKİDEN MEKTUPLAR VARDI
» CAHİT IRGAT
» DÜNYA ÇEVRE GÜNÜ
Yazarın tüm yazıları >>>
E-Gazete
Yazarlar
Anket
Hava Durumu
Facebook
Twitter