20 Ocak 2021 Çarşamba
Bize Ulaşın
Künye
Lüleburgaz
Kırklareli
Edirne
Tekirdağ
Spor
Güncel Gündem
Resmi İlanlar
YAZARLAR
» son dakika haberler
Lüleburgaz 0°C
YAZAR DETAYI
Ahmet GÜDÜCÜOĞLU
HAYAT BAŞKA BİR ŞEY
Yazı Tarihi: 29 Aralık 2020 Salı 07:54

 Eskileri hep andığımız, özlem duyduğumuz yaşam biçimlerimizi aramamak mümkün değil. Eskiden insanların önce birbirlerine saygısı vardı, sevgisi vardı, anlayışları vardı, yardımlaşması vardı, birbirlerine değer veren insanlar vardı. Sosyal yaşamda olsun, iş yaşamında olsun dürüstlük, ahlak, paylaşabilme inceliği eski yaşamda çok önemsenen değerlerdi. Günümüzde bu değerlerin çok önemini yitirdiğini görüyoruz. Eski ticaret ahlakında bir esnaf o gün siftah yapmış ise ve komşusunun daha siftah yapmadığını gördüğünde kendisine gelen müşteriyi mutlaka komşusuna yönlendirirdi. Buna benzer bir öyküde, yine konunun hassasiyetini gösteren aşağıdaki anlatı çok güzeldir.

"Havanın çok soğuk olduğu bir günde aile reisi pencereden dışarıyı seyrediyormuş. Dışarıdan gelen yoğurtçunun sesini duyup, hanımına seslenmiş: “Kap getir de yoğurt alayım”. Diye.

Hanım, “Yoğurt var. İhtiyacımız yok!” deyince. “Bizim İhtiyacımız yok ama yoğurtçunun ihtiyacı var ki bu soğukta bu sokaktan üçüncü geçişi” demiş."

Burada insanların birbirine destek olması adına çok güzel bir davranış biçimini görüyoruz. Dayanışma adına güzel bir örnekleme.

Bu konuya benzer bir anıyı da bir öğretmen arkadaşım anlatmıştı.” Yıllar önce köydeyim. Bir öğrencim ceviz, diğeri elma, bir başkası da patlamış mısır getirmiş. Küme halinde oturuyorlar. Baktım diğer kümelerde de benzer manzara. Yirmi dakikalık beslenme teneffüsündeyiz. Yiyeceklerini masaya çıkarmalarını, ancak kesirler konusunu anlatarak ben pay edeceğimi söyledim. Ben böldükçe çoğaldı çoğaldı ve herkes eş parçalardan birbirine versin dedim ve şu soruyu yönelttim. Elinizde kaç meyveniz vardı?

Hep bir ağızdan:

Bir

Şimdi kaç meyveniz var?

Çok

Paylaşılınca azalır mı çoğalır mı?

Çoğalır

Kesirleri anlamadılar belki ama bölüşünce çoğaldığını hep anladı benim çocuklarım”.

 Ne olur sanki biraz da bizim rahatımız bozulsun. Biraz da bizim tuzumuz eksilsin, şekerimiz, ekmeğimiz, etimiz azalsın. Fakat sonucunda başkalarını mutlu edelim. Biraz da biz birini mutlu edelim, bir dua alalım, bir sevgiye, sevince sebep olalım. Evimiz sıcak, yatağımız rahat, dolaplarımız dolu. Biraz da bizim rahatımız bozulsun. Biraz biz insan olalım. Paylaşalım. Paylaşarak çoğaltır insan. Çoğaltarak azalanlardan olmayalım. Seyyar satıcılardan, bakkalımızdan alışveriş yapalım. Sokak kedileri, köpekleri için kapımızın önüne bir tas su koyalım, yemek bırakalım. Bir yaşlının elindeki poşeti alıp, evine kadar taşıyalım. Evimizdeki eski kıyafetleri, kullanmadıklarımızı üşüyenlere, evsizlere verelim. Okul yaşamını zorluklar içinde sürdürmekte olan çocuklarımıza destek olalım, her türlü yardımı yapalım. Bakıma muhtaç yaşlılarımızı unutmayalım. Beslenme, tedavi gibi konularda hep yardımcı olalım, kollayalım. Onları zor günlerinde tek başına bırakmayalım, ziyaret edelim. Yaşamak o bizim anladığımız gibi değil. Yaşamak başka bir şey.

İlle de bizim yoğurda ihtiyacımız olmayabilir de, ya yoğurtçunun o yoğurdu satmaya ihtiyacı varsa? Biraz da biz duyarlı olalım, başkalarının dertlerine derman olalım. Bu sorumluluk konusunda rahatsız olalım. Onun için sadece biraz sevgiye ihtiyacımız var.

Bu yazı 789 defa okunmuştur.
YORUMLAR
DİĞER YAZILARI
» ÇOCUKLARI ANLAMAK
» ARKADAŞLARIMIZ
» ÇOCUKLAR ÖZELDİR
» HİÇ VAKTİMİZ YOK
» SORUNUMUZ  
» YAŞLILARIMIZ   
» BİZİM HAYATIMIZ
» HAYAT BAŞKA BİR ŞEY
» SEÇİMLERİMİZ
» ÇOCUKLARA GÜVENMEK 
Yazarın tüm yazıları >>>
E-Gazete
Yazarlar
Anket
Hava Durumu
Facebook
Twitter